نگاه كن كه غم درون ديده ام

چگونه قطره قطره آب مي شود

چگونه سايه ي سياه سركشم

اسير دست آفتاب مي شود

نگاه كن تمام هستيم خراب مي شود

شراره اي مرا به كام مي كشد

مرا به اوج مي برد

مرا به دام مي كشد

نگاه كن تمام اسمان من

پر از شهاب مي شود

تو آمدي ز دورها و دورها

زسرزمين عطرها و نورها

نشانده اي مرا كنون به زورقي

زعاجها ز ابرها بلورها

مرا ببر اميد دلنواز من

ببر به شهر شعرها و شورها

به راه پر ستاره مي كشانيم

فراتر از ستاره مي نشانيم

نگاه كن من از ستاره سوختم

لبالب از ستارگان تب شدم

چو ماهيان سرخرنگ ساده دل

ستاره چين بركه هاي شب شدم

چه دور بود پيش از اين زمين ما

به اين كبود غرفه هاي اسمان

كنون به گوش من دوباره مي رسد

صداي تو صداي بال برفي فرشتگان

نگاه كن كه من كجا رسيده ام

به كهكشان

به بيكران، به جاودان

كنون كه آمديم تا به اوجها

مرا بشوي با شراب موج ها

مرا بپيچ در حريربو سه ات

مرا بخواه در شبان ديرپا

مرا دگر رها مكن

مرا از اين ستاره ها

جدا مكن

نگاه كن

كه موم شب به راه ما

چگونه قطره قطره

آب مي شود

صراحي سياه ديدگان من

به لاي لاي هاي گرم تو

لبالب از شراب خواب مي شود

به روي گاهواره هاي شعر من

نگاه كن

تو ميدمي و آفتاب مي شود

امروز صبح که از خواب بيدار شدي ، نگاهت مي کردم ، اميدوار بودم که با من حرف بزني ،

متوجه شدم که خيلي مشغولي ، مشغول انتخاب لباسي که مي خواستي بپوشي ، وقتي داشتي اين

طرف و آن طرف مي دويدي تا حاضر شوي فکر مي کردم چند دقيقه اي وقت داري که بايستي

و به من بگويي : سلام . اما تو خيلي مشغول بودي ، يک بار مجبور شدي منتظر شوي و براي

پريدي ، خيال کردم مي خواهي چيزي به من بگويي ، اما تو به طرف تلفن دويدي و در عوض

به دوستت تلفن کردي تا از آخرين شايعات با خبر شوي . تمام روز با صبوري منتظرت بودم ،

با آن همه کارهاي مختلف گمان مي کنم که اصلاً وقت نداشتي با من حرف بزني ، متوجه شدم

سوي من خم نکردي !!! تو به خانه رفتي و به نظر مي رسيد که هنوز خيلي کارها براي انجام

دادن داري ، بعد از انجام دادن چند کار ، تلويزيون را روشن کردي ، نمي دانم تلويزيون را

دوست داري يا نه ؟ در آن چيزهاي زيادي نشان مي دهند و تو هر روز مدت زيادي را جلوي

آن مي گذراني ، در حالي که درباره هيچ چيز فکر نمي کني و فقط از برنامه هايش لذت مي

خوردي و باز هم با من صحبتي نکردي . موقع خواب ، فکر مي کنم خيلي خسته بودي ، بعد از

آن که به اعضاي خوانواده ات شب به خير گفتي ، به رختخواب رفتي و فوراً به خواب رفتي ،

کردي ؟ هنگامي که به خواب رفتي ، صورتت را که خسته تکرار يکنواختي هاي روزمره بود ،

تجربه کني .... احتمالاً متوجه نشدي که من هميشه در کنارت و براي کمک به تو آماده ام ،

من صبورم ، بيش از آنچه تو فکرش را مي کني ، حتي دلم مي خواهد به تو ياد دهم که چطور

با ديگران صبور باشي ، من آنقدر دوستت دارم که هر روز منتظرت هستم ، منتظر يک سر

سراسر پر از عشق منتظرت خواهم بود ، به اميد آنکه شايد فردا کمي هم به من وقت بدهي ! آيا

وقت داري که اين نامه را براي ديگر عزيزانم بفرستي؟ اگر نه ، عيبي ندارد ، من مي فهمم و

دوستت دارم

با مرور همه اينها دلتنگ مي شوم
تو در کجاي زندگي ام بودي
در کدامين لحظه جستجويت کنم

نبودي . . . نديدي . . . نگفتي . . . فقط و فقط رفتي

گاهي که دلتنگ مي شوم
فراموش ميکنم
فراموش ميکنم که تو ، فقط و فقط خاطره اي

دلم بدجوری پیش یه بچه پروگیره

آخ دلم واسش میمیره...

میگن دستای پاک نو مهمون دستای دیگه ست

میگن نگات پیش منه اما دلت جای دیگه ست

میگن دروغ بوده که تو تا آخرش مال منی

چشمای رنگ عسلت دنبال چشمای دیگه ست

با ماه و مهتاب شنیدم این روزا خلوت میکنی

میگن تو خواب و رویاهات خورشید رو دعوت میکنی

چرا دستای عاشقت رنگ تابستون نمیشه

وقتی که نیستم اون نگات خونه ی بارون نمیشه

میون راهت نکنه قلبتو دادی به کسی

اون کیه که به جای من شبا براش دلواپسی

تو اهل آسمونایی اون آسمونا بلند

فرشته ی آرزوهام به گریه های من نخند

آخه مگه فرشته هم رسم شکستن بلده

آدم میتونه بد باشه مگه فرشته هم بده

                                                     نازنین

قطره دلش دریا میخواست، خیلی وقت بود که به خدا گفته بود.

هر بار خدا میگفت : از قطره تا دریا راهی ست طولانی راهی از رنج وعشق و صبوری، هر قطره را لیاقت دریا شدن نیست

قطره عبور کرد، قطره پشت سر گذاشت، قطره ایستاد ،قطره روان شد، قطره منجمد شد، قطره راه افتاد و روان شد، قطره از دست داد و به آسمان رفت و هر بار چیزی از رنج و عشق و صبوری آموخت.

تا روزی که خدا گفت : امروز روز توست روز دریا شدن

خدا قطره را به دریا رساند، قطره طعم دریا را چشید، طعم دریا شدن را اما...!

روزی قطره به خدا گفت : از دریا بزرگتر هم هست؟

خدا گفت : هست.

قطره گفت : پس من آن بزرگترین را میخواهم، آن بی نهایت را میخواهم!

خدا قطره را برداشت و در قلب آدم گذاشت و گفت : این جا بی نهایت است!

آدم عاشق بود، دنبال کلمه ای میگشت تا عشق را توی آن بریزد اما هیچ کلمه ای توان سنگینی عشق را نداشت، آدم همه ی عشقش را توی یک قطره ریخت قطره از قلب عاشق عبور کرد و وقتی که قطره از چشم عاشق چکید.

خدا گفت : حالا تو بی نهایتی زیرا که عکس من در اشک عاشق است...!

                                                                                                   نازنین

هوا را از من بگیر

اما خنده ات را نه

گل سرخ را از من مگیر

سوسنی را که می کاری

و آبی را که به ناگاه

در شادی تو سر ریز میکند

از پس نبردی سخت باز میگردم

با چشمانی خسته که دنیا را دیده است

بی هیچ دگرگونی

اما خنده ات که رها میشود

و پرواز کنان در آسمان مرا می جوید

تمامی درها را به رویم میگشاید

عشق من خنده ی تو

در تاریک ترین لحظه ها می شکفد

و اگر دیدی به ناگاه

خون من بر سنگ فرش خیابان جاری ست

بخند زیرا که خنده ی تو برای دستان من

شمشیری ست آخته

خنده ی تو در پاییز

خنده ی تو در کناره ی دریا

موج کف آلوده اش را باید بر فرازد

و در بهاران عشق من

خنده ات را میخواهم

چون گلی که در انتظارش بوده ام

گل آبی و گل سرخ که مرا میخواند

بخند بر شب

بر روز و ماه

بخند بر پیچاپیچ خیابان های جزیره

بر این دختر بچه ی کمرو که دوستت دارد

و آن گاه که چشمهایم را میگشایم و میبندم

و آنگاه که پاهایم میروند باز میگردند

نان را  هوا را

روشنی را  بهار را

از من بگیر اما خنده ات رانه

تا چشم از دنیا نبندم

                                باران

هر کجا هستم باشم

آسمان مال من است

پنجره فکر هوا عشق زمین مال من است

چه اهمیت دارد اگر گاه می رویند

قارچ های غربت؟

من نمیدانم که چرا میگویند اسب حیوان نجیبی است

یا کبوتر زیباست

و چرا در قفس هیچ کس کرکس نیست

گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد

چشم ها را باید شست

جور دیگر باید دید

واژه را باید شست

واژه باید خود باد واژه باید خود باران باشد

چترها را باید بست

زیر باران باید رفت

فکر را خاطره را زیر باران باید برد

با همه مردم شهر زیر باران باید رفت

دوست را زیر باران باید جست

زیر باران باید با زن خوابید

زیر باران باید بازی کرد

زیر باران باید چیز نوشت حرف زد نیلوفر کاشت

زندگی تر شدن پی در پی

                                    زندگی آب تنی کردن در حوضچه ی اکنون است

                                                                          نازنین

بچه که بودم فقط بلد بودم تا 10 تا بشمارم

نهایت هر چیزی همین 10 تا بود

و این 10 تا قشنگ بود

از بابا بستنی میخواستم 10 تا میخواستم

مامان رو 10 تا دوست داشتم

خلاصه همه چیز همین 10 تا بود

ولی حالا

نمیدونم ته دنیا چه قدره ؟

نهایت دوست داشتن چه قدره ؟

خیلی حریص شدم !

ده تا بستنی کفافمو نمیده

اما میخوام بگم دوستت دارم

به اندازه ی همون 10 تای بچگی

                                                   باران